អ្នកមានជម្លោះដីធ្លី១២នាក់នៅសហគមន៍ផ្សេងគ្នាក្នុងខេត្តកោះកុង បានស្នើដល់តុលាការខេត្តនេះ ទម្លាក់ចោលបទចោទលើពួកគេ ក្រោមហេតុផលថា ពួកគេមិនបានប្រព្រឹត្តកំហុសដូចការចោទប្រកាន់ឡើយ។
យោងតាមដីកាចុះថ្ងៃទី១០ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៤ តំណាងអយ្យការអមសាលាដំបូងខេត្តកោះកុងលោក អេង ចាន់តារ៉ា បានកោះហៅតំណាងពលរដ្ឋមានជម្លោះដីធ្លីចំនួន១២នាក់ឱ្យចូលសវនាការនៅថ្ងៃទី៨ ខែឧសភាខាងមុខនេះក្រោមបទចោទ«ញុះញង់ឱ្យប្រព្រឹត្តអំពើបង្កឱ្យមានភាពវឹកវរធ្ងន់ធ្ងរដល់សន្តិសុខសង្គម» ដែលថា បានប្រព្រឹត្តកាលពីឆ្នាំ២០២៣នៅ ខេត្តកោះកុង។
បើតាមដីកាតំណាងពលរដ្ឋ១២នាក់នោះមាន អ្នកស្រី ផាវ ញ៉ើង អ្នកស្រី យី គន្ធា អ្នកស្រី សេង លីន អ្នកស្រី ដេត ហួ អ្នកស្រី សួង ថេង អ្នកស្រី ទិន តាំង លោក ឡាំង ជៀវ លោក ហេង ផៃ អ្នកស្រី ឈឿន ខ្មៅ លោក សុខ ផៃ អ្នកស្រី អ៊ុន ធូ និងអ្នកស្រី អ៊ុក សិង។
អ្នកស្រី ផាវ ញ៉ើង នៅឃុំជីខលើ ស្រុកស្រែអំបិលប្រាប់ពលរដ្ឋអ្នកសារព័ត៌មានថា អ្នកស្រី និងជាអ្នកជាប់បណ្តឹងផ្សេងទៀតនឹងចូលទៅសវនាការតាមការកោះហៅរបស់តុលាការ។ អ្នកស្រីថា ពេលជួបជាមួយចៅក្រមស៊ើបសួរអ្នកស្រីនឹងស្នើឱ្យចុះស៊ើបអង្កេតផ្ទាល់ និងទម្លាក់ចោលបទចោទលើពួកគាត់។
តំណាងពលរដ្ឋរូបនេះ បន្តថា សមត្ថកិច្ចបានចាប់ខ្លួនពួកគាត់ ដោយគ្រាន់តែពួកគាត់នាំគ្នាឡើងមកភ្នំពេញ ដើម្បីដាក់ញត្តិនៅក្រសួងយុត្តិធម៌សុំអន្តរាគមន៍ទៅតុលាការខេត្តកោះកុងឱ្យទម្លាក់ចោលបទចោទលើតំណាងពលរដ្ឋ និងដោះស្រាយដីធ្លីជូនពួកគាត់តែប៉ុណ្ណោះ។
អ្នកស្រី ផាវ ញ៉ើង បន្ថែមថា ករណីពួកគាត់ជាប់បណ្តឹងនៅតុលាការនេះ គឺជារឿងអយុត្តិធម៌ ដោយថា ពួកគាត់ត្រូវបានក្រុមហ៊ុនរំលោភដីធ្លីអស់ហើយ និងត្រូវបានគេប្តឹងទៅតុលាការយ៉ាងអយុត្តិធម៌ថែមទៀត។
អ្នកស្រីបន្តថា« ខ្ញុំសង្ឃឹមថា រដ្ឋាភិបាលនិងកែប្រែផ្នត់គំនិត និងរកភាពយុត្តិធម៌ដល់ពួកខ្ញុំ ពិសេសតុលាការខេត្តកោះកុងឱ្យគាត់ទម្លាក់បទចោទមកលើពួកខ្ញុំព្រោះពួកខ្ញុំអត់មានបានប្រព្រឹត្តបទល្មើសអីខុសទេ។ សូមឱ្យក្រសួងយុត្តិធម៌ ប្រមើលមើលផង កុំចេះតែថាតែមាត់នោះ ។ ព្រោះអីអាថ្ងៃដែលគេចាប់ខ្ញុំដាក់គុក គឺខ្ញុំទៅដាក់ញតិនៅក្រសួងយុត្តិធម៌ហ្នឹងហើយតើ មិនត្រឹមតែមិនបានទៅទេ ដាក់គុកឯងអស់ជិត១០០ ថ្ងៃទៀត»។
ពលរដ្ឋជាប់បណ្តឹងម្នាក់ទៀតអ្នកស្រី យី គន្ធា នៅភូមិព្រែកជីកឃុំជីខក្រោម ប្រាប់ពលរដ្ឋអ្នកសារព័ត៌មានថា អាជ្ញាធរបានចាប់ពួកគាត់ដាក់គុក និងចោទពីបទញុះញង់បង្កភាពវឹកវរដល់សន្តិសុខសង្គមយ៉ាងអយុត្តិធម៌។
តំណាងពលរដ្ឋរូបនេះបន្តថា អំឡុងពេលចាប់ខ្លួននោះ គឺពួកគាត់បានជួបការលំបាកជាខ្លាំងដោយសមត្ថកិច្ចឱ្យដេកហាលខ្យល់ហាលភ្លៀង និងត្រូវមូសខាំមួយយប់មុននឹងបញ្ជូនទៅដាក់ពន្ធនាគារ។ អ្នកស្រីក៏ស្នើដល់តុលាការឱ្យចុះមកស៊ើបអង្កេតដល់កន្លែងកើតហេតុដើម្បីស្វែងរកការពិត និងផ្ដល់ភាពយុត្តិធម៌ដល់អ្នកស្រី។
អ្នកស្រីបន្តថា« វាអយុត្តិធម៌សម្រាប់ពួកខ្ញុំ។ ពួកខ្ញុំដើរដោយដៃទទេ។ គាត់ចោទពួកខ្ញុំពីបទញុះញង់បង្កភាពវឹកវរអសន្តិសុខសង្គមនៅចំណុចអូរជ្រៅ។ ពួកខ្ញុំសុំឱ្យចៅក្រមស៊ើបសួរ ចុះមកស៊ើបសួរនៅត្រង់ចំណុចអូរជ្រៅហ្នឹងទៀត»។
លោក ឡាំង ជាវ នៅឃុំដងពែង ស្រុកស្រែអំបិល និយាយថា លោកបារម្ភចំពោះសុវត្ថិភាពផ្ទាល់ខ្លួនរបស់លោកដោយសារលោកមិនសូវមានជំនឿលើប្រព័ន្ធតុលាការ។
លោកបន្ថែមថា«ខ្ញុំសំណូមពរឱ្យតុលាការខេត្តកោះកុងក៏ដូចជាក្រសួងយុត្តិធម៌ជួយផ្ដល់ភាពយុត្តិធម៌ដល់ពួកខ្ញុំ។ ព្រោះអីពួកខ្ញុំអត់បានធ្វើអ្វីដូចដែលគេចោទហ្នឹងទេ»។
អ្នកនាំពាក្យសាលាដំបូងខេត្តកោះកុងលោក អ៊ូច ជ្រីន សុំមិនឆ្លើយតបពាក់ព័ន្ធរឿងនេះទេ ដោយថា លោកមិនទាន់ទទួលបានព័ត៌មានច្បាស់ជុំវិញសំណុំរឿងនេះ។
អ្នកសម្របសម្រួលផ្នែកសិទ្ធិមនុស្សនៃអង្គការលីកាដូប្រចាំខេត្តកំពង់ស្ពឺលោក អ៊ុង សាមិត មានប្រសាសន៍ថា តុលាការត្រូវកាត់ក្តីដោយឈរលើគោលការណ៍ឯករាជ្យ និងយុត្តិធម៌ ដើម្បីឱ្យពលរដ្ឋរងទុកលំបាក។
លោកបន្តថា « តែការអនុវត្តរបស់យើង គួរតែមើលទៅតាមច្បាប់ឱ្យបានត្រឹមត្រូវដែរ។ ដោយសារការមិនយកចិត្តទុកដាក់លើនីតិវិធី ឬក៏តាមច្បាប់រដ្ឋធម្មនុញ្ញធ្វើឲ្យវាមានបញ្ហា។ ហើយបញ្ហាភាគច្រើនតែពលរដ្ឋអ្នកអត់ឃ្លានអ្នកទន់ខ្សោយនេះឯង»។
មាត្រា ៤១ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញបានចែងថា ពលរដ្ឋគ្រប់រូបមានសិទ្ធិសេរីភាពក្នុងការបញ្ចេញមតិរបស់ខ្លួន សេរីភាពខាងសារពត៌មាន សេរីភាពបោះពុម្ភផ្សាយ និងសេរីភាពជួបប្រជុំ។
ចំណែក មាត្រា៣៧ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញ ចែងថា សិទ្ធិធ្វើកូដកម្ម និងធ្វើបាតុកម្មដោយសន្តិវិធី ត្រូវបានយកមកអនុវត្តក្នុងក្របខ័ណ្ឌស្របច្បាប់៕
………………………………………………………..
ពលរដ្ឋអ្នកសារព័ត៌មាន លោក អ៊ុក ដែន
